„2. Historia Persji. W 525 r.p.n.e. Persowie pod wodzą syna Cyrusa i jego następcy Kambyzesa II (529522 p.n.e.) zajęli Egipt. W latach 522485 p.n.e. władzę w Persji sprawował Dariusz I Wielki znany mi.in. z wojen z Grecją.
To jego można uważać za kontynuatora polityki „wielkiej Persji" Cyrusa. Zorganizował on na nowo państwo i podzielił go na dwadzieścia satrapii, udoskonalił system zarządzania, rozbudował sieć dróg i założył pocztę. Opracował kodeks praw oraz bił nową złotą monetę o wysokiej wartości. Dążąc do zgromadzenia wielkiej ilości bogactwa zezwalał możnym na eksploatowanie ludności, co zyskiwało mu zwolenników wśród najbogatszych. W stosunku do krajów podbitych stosował tolerancję religijną. Stało się to zasadą działania władców perskich. Podbił część Indii i Tracji, ale nie miał szczęścia w walkach ze Scytami (klęska jego wyprawy w 513 r.p.n.e.) oraz Grekami (klęska pod Maratonem w 490 r.p.n.e.).
Wyprawy przeciw Grecji kontynuował jego syn i następca Kserkses I (486465 p.n.e.) Ale i on nie pokonał Greków ponosząc klęski pod Salaminą (480 r.p.n.e.) i Platejami (479 r.p.n.e.). Długotrwałe wojny z Grekami prowadził też Atakserkses I (464424 p.n.e.). Również one zakończyły się sukcesem jego przeciwników (Pokój Kalliasa w 449 r.p.n.e.).“(10)