„Nasza wiedza kinematograficzna rośnie i ulega zmianom. W dawnych czasach, kiedy dwóch aktorów wdawało się w pojedynek, widzieliśmy ich w jednym szerokim ujęciu, tak jakby znajdowali się na scenie. Obecnie żaden reżyser nie byłby z czegoś takiego zadowolony. Teraz jesteśmy wciągani w wir walki szybką serią cięć, zbliżeń, efektów specjalnych i dźwięków. Te nowe techniki to jedna z przyczyn wzmagającego się zaniepokojenia przemocą w filmie. Dziś przemoc jest bardziej gwałtowna, bardziej bezpośrednia. Możesz, wyszedłszy z kina, mieć wrażenie, że poturbowany został nic tylko aktor, ale i ty sam.
Ujęcia zmieniają się coraz szybciej. W MTV i nowoczesnych reklamówkach pojawia się kilka minimalnie związanych ze sobą albo zupełnie przypadkowych ujęć na sekundę przed 40 laty taka szybkość przyprawiłaby widzów o migrenę albo zawrót głowy, jeśli w ogóle byliby w stanie coś takiego oglądać.
Komunikacja za pośrednictwem komputera jest o wiele młodsza niż kino. Ale w miarę rozwoju nowych konwencji posługujemy się nimi coraz sprawniej i z czasem wzrosną też nasze W7magania w stosunku do interfejsu.
Co nowego ze środkami przekazu
Idee Marshalla McLuhana, który wierzył, że największą potęgą naszego stulecia jest ukryta moc środków przekazu, ponownie zyskują na aktualności. Dzieje się tak prawdopodobnie dlatego, że siła i wszechobecność środków przekazu stała się oczywista dla nas wszystkich. Dla niektórych komunikacja za pośrednictwem komputerów jest centralną sferą życia.“(8)